کتاب در حال کندن پوست پیاز

اثر گونتر گراس از انتشارات نگاه - مترجم: جاهد جهانشاهی-تاریخی

In this extraordinary memoir, Nobel Prize-winning author Gunter Grass remembers his early life, from his boyhood in a cramped two-room apartment in Danzig through the late 1950s, when The Tin Drum was published.

During the Second World War, Grass volunteered for the submarine corps at the age of fifteen but was rejected; two years later, in 1944, he was instead drafted into the Waffen-SS. Taken prisoner by American forces as he was recovering from shrapnel wounds, he spent the final weeks of the war in an American POW camp. After the war, Grass resolved to become an artist and moved with his first wife to Paris, where he began to write the novel that would make him famous.

Full of the bravado of youth, the rubble of postwar Germany, the thrill of wild love affairs, and the exhilaration of Paris in the early fifties, Peeling the Onion -- which caused great controversy when it was published in Germany -- reveals Grass at his most intimate.


خرید کتاب در حال کندن پوست پیاز
جستجوی کتاب در حال کندن پوست پیاز در گودریدز

معرفی کتاب در حال کندن پوست پیاز از نگاه کاربران
اولین کتابی بود که از گونتر گراس دست گرفتم و نمی تونم بگم انتظارات من رو از یه برنده ی نوبل بر آورده کرد. شاید یکی از دلایل اش اتو بیوگرافی بودن این کتاب بود. نا خود آگاه توو خوندن اتو بیوگرافی قضاوت میاد توو ذهنم و راجع به نویسنده اش قضاوت می کنم. شاید به این دلیل که انتظارات زیادی از همچین آدمی تو ذهنم دارم.هر چند از صمیم قلب شجاعت اش رو قابل تحسین می دونم.

@در حال کندن پوست پیاز@ نه کتاب پر کششی بود و نه کتاب خوبی. کتاب متوسط و قابل تحملی بود که ارزش یه بار خوندن رو داشت. این که از اول از جنگ و فقر و بیچارگی و استیصال گفت و توو پایانش از عشق و از خوشبختی، گفتم که موفق بوده چه روزایی گذشته و به چه جاهایی ختم شده.چه خوبه که آدم همین آدمی باشه که ذره ذره خودش رو ساخته و تراشیده. این قدر الان از خودش مطمئن و راضیه که می تونه به بزرگ ترین اشتباهاتش هم اعتراف کنه.چه کتاب تلخ و چه کتاب پر از امیدی.

اون قدرها صادقانه نبود این کتاب. خیلی جاها خودش رو تو جیه کرد و خیلی جاها خود خواه و بی احساس بود. جنگ اصلا توو این کتاب اون جنگ کتاب های سلین و یا جنگ کارای بل نبود. جنگ بود . همین. خیلی هم پذیرفته شده و روز مره و کشدار. گشنگی تووش مهم بود و زنده موندن و فرار. خیلی خود محور بود و خیلی ... شاید باید بگم سرد. اما مادر.مادرش نور امید بود.شاید تمام اون احساسی بود که گونتر گراس رو نویسنده کرد.

اگه کتاب دیگه ای تو اولویت ندارید، انتخاب بدی نیست.

آوا
آذر نود و چهار
بین چله ی زود وبی حسی مدام


مشاهده لینک اصلی
همزمان باید به این کتاب هر پنج نمره را داد: هم ضعیف است، هم بد نیست، هم خوب است، هم واقعا خوب است و هم شاهکار.

کتابی است سخت خوان. به شدت سخت خوان. در زیر بارش کمرتان هم می شود. سرتان درد می گیرد و چشمانتان به سوزش می افتد.
مدام باید با کتاب راه بیایید. تحملش کنید، تحملش کنید و تحملش کنید.
تجربه عجیبی بود برای من، خواندن این کتاب. نویسنده در حال کندن پوست پیاز است، و شمای خواننده هم باید این پیاز را پوست بکنید. لایه لایه کنید، و مهم نیست چند بار این پیاز را کنار می گذارید تا بروید چشمانتان را بشویید، هر بار، هنوز دست نگرفته، از چشمانتان اشک به راه می افتد.

از آن طرف، در حال خواندن کتاب، در حال کندن لایه های این پیاز است، که با ماجرای عجیب زندگی گونتر گراس آشنا می شوید... ماجرایی که فکر نمی کنم حالا حالاها از خاطره تان برود...

در خواندن این کتاب محتاط باشید، ممکن است تا مدت ها چشمانتان بسوزد.

مشاهده لینک اصلی
من علاقه خاصی به بیوگرافی ادبی، خاطرات و خاطرات خود دارم. به نظر می رسد که بسیاری از خواندن من در این سال ساخته شده اند و بنابراین من فکر کردم که سال دیگر با یک سال دیگر است. من از Gunter Grass فقط با شهرت شناختم، بعضی از آن ها مثبت تر از دیگران بود. پس از آنکه در این کتاب بسیار مشهور بود که جوایز جوایز جایزه برنده جایزه نوبل را نیز در بر می گرفت، گراس را نیز احاطه می کند، که به طور داوطلبانه به جوانان هیتلر در سن 17 سالگی پیوست و سپس به Waffen-SS اعطا شد. بنابراین با کنجکاوی شدید در مورد فصل خاصی که در زندگی او وجود داشت، به این کتاب نزدیک شدم. پوسیدن پیاز یک خاطره است که جزئیات گردهمایی را در دانزیگ در حال حاضر در لهستان، گرچه در آن زمان تحت کنترل نازی ها بود. او تجربیات خود را به عنوان یک سرباز پسر ثبت می کند و با نوشتن آنچه که معروف ترین رمان او \"The Tin Drum\" می شود، پایان می یابد. چیزی درباره این کتاب وجود داشت که با من خوب نبود. من برای مدتی سكوت كردم كه این موضوع را درك كردم و با تعدادی از دلایل احتمالی روبرو شدم. در ابتدا، آن را بی فایده می داند. جایی که او در مورد حادثه ای که معلم لاتینش از بین می رود چیزی نادیده گرفته می شود، اما این نگرانی واقعی که او ابراز کرد این بود که \"مامور\" ناگهان دیگر آنجا نبود تا ما را در واژگان خود آزمایش کند. \" (ص 37) او می پذیرد که هیچ سؤالی را مطرح نمی کند (نه اینکه او در این جا تنها بود)، حتی زمانی که معلم باز می گردد، به وضوح در اردوگاه بوده است. دوستان ناپدید می شوند و این که او نمی داند اتفاق می افتد، او این است که او هرگز متوقف نمی شود که چرا بپرسد. این به نظر می رسد که هسته پیوندهای پیاز است. این می تواند به عنوان یک خواننده مدرن، دانستن آنچه که ما اکنون می دانیم، ناامید کننده است، و نه می خواهیم که گوانت گوانگ جوان را به خاطر نادری خود تحریک کند. دلیل دوم این بود که در کل کتاب، او به عنوان دنبال کننده، یک گوسفند می ماند. به عنوان مثال، او داستان یک پسر جوان آبی چشم، موی بور را که در همان زمان با کار او در سرویس کار بود، بازگو می کند. چمن توصیف او را به عنوان خیرخواهانه و شناخته شده برای همسرش است، اما او به طور واضح از حمل اسلحه، تکرار یک ماندرا â € œWedonâ € ™ tdothatâ € و بار دیگر، بسیار به خشم سران خود و سپس پسران دیگر به عنوان heâ € ™ نمونه ای از نمونه ساخته شده است. \"من هم همین کار را کردیم تا علیه او تجاوز کنم.\" انتظار میرفتیم که او سختی را به ما تحمیل کند و بنابراین ما انجام دادیم ... در پسرانش مورد ضرب و شتم پسران بسیار بود که چکمه هایش آینه ای جلا بود ... اما نه آسیب زدن و نه ضرب و شتم و نه چیز دیگری او را مجبور نکرد برای حمل اسلحه. »(ص 85) در عوض، پسر فقیر منتقل شده است، اما هیچ کس از کجا، از جمله خود، پرسید« اما همه ما می دانستیم. او را به عنوان ثابت ناپذیر برای خدمت نکردم؛ نه، ما زمزمه کردیم، \"او مدتها برای اردوگاه کار اجباری است.\" (ص 87) نویسنده هرچه بیشتر می رود، اما می پذیرد که \"من اگر خوشحال نشدم، حداقل دست کم گرفتم وقتی پسر ناپدید شد طوفان شک و تردید در مورد همه چیزهایی که من ایمان سنگین و محکم داشتم، و آرامش در سر من مانع از هر گونه فکر بیشتر از گرفتن بال بود: بی احتیاط این فضا را پر کرده بود. »(ص.88) او می داند که او در میان است گناهکار و در عین حال بی فایده است. برای من این به نظر می رسد unforgibleable. مجددا و دوباره گارس داستان های افرادی را که در زمان انتخاب مجدد مطابق با قدرت بودند، به حساب می آورد. کمبود او در مقایسه با افرادی است که ایستاده اند. شاید گونتر گراس احساس کرد که با خواندن خوانندگانش لاغر به نظر می رسد، ما بیشتر از همدردی با او احساس می کنیم، اما در حقیقت این دقیقا مخالف آنچه من متوجه شدم خودم را فهمیدم چون بیشتر و بیشتر به کتاب می نگرم. هرچه بیشتر بخوانم تقاضای تجدید نظر بیشتری پیدا کردم. او تصدیق می کند که به معنای آن است که به سمت اشتباهی از تاریخ بپردازد، اما از دست دادن طرف و در عین حال به عنوان یک مرد بالغ در مورد تجاربش شصت سال بعد، نمی تواند در آن پسر جوان پیدا کند وحشت در آنچه که او انجام می دهد، به خصوص به عنوان او در دفتر استخدام در پیوستن به واحد SS است. او به رسمیت می شناسد که برای آنچه که او انجام داده و برای چندین دهه به او احتیاج دارد، بسیاری از اتهامات را مطرح می کند. «رفسس برای پذیرفتن به کلمه و دو حرف، به جای اینکه بخواهد از شرم آن را پنهان کند. حکم تلخ ترین نتیجه بعدی است و من معتقدم که آن را به طور کامل نقل قول کرده ام. وی اظهار داشت: \"در طول تمرین توپچی های تانک، که در طول پاییز و زمستان من را نادیده گرفت، به درستی نگفته بود، هیچ اشاره ای به جنایات جنگی که بعدا به چشم آمد، اما جهل ادعا می کند نمی تواند من را به این واقعیت کور کند من به یک سیستم بودم که برنامه ریزی، سازماندهی و نابودی میلیون ها نفر را انجام داده بود. حتی اگر من نمیتوانم متهم به همدستی فعال باشم، امروزه باقی مانده است که همگی معمولا به عنوان مسئولیت مشترک نامیده می شود. من باید آن را برای بقیه زندگی خود زندگی کنم. \"(ص 11) این به نظر من به تناقض با خاطرات گذشته اش از افراد ناپدید و دانش خود را از اردوگاه ها. پوسیدن پیاز مانند یک تلاش غول پیکر برای توجیه اعمال او یا عدم وجود آن است. تنها نور بازتابی از این کتاب بخشهایی بود که رابطه او با مادرش را توصیف می کند ...

مشاهده لینک اصلی
گفته می شود و حتی بیشتر درباره گوتن گراس @ Zwiebel @ نوشته شده است. هر کسی که یک مقاله مفصل درباره عضویتش در Waffen-SS انتظار دارد، ناامید خواهد شد. از آنجا که این فقط یک یادداشت جانبی در تاریخ جوانان خود است. و این یک چیز خوب است در عوض، او خود را به عنوان یک نوجوان غمگین می کند تا به اندازه کافی بازتاب نکرده و از زمانی که منتقدان ناسیونال در اطراف خانواده و مدرسه @ ناپدید شدند، از او پرسیدند. بسیار دور، گراس می گوید از خود سابق خود، اغلب به خوبی در ساختار ادبی بسته بندی شده است. همچنین کسانی که رابطه قوی با گذشته خود ندارند، همچنین احساس می کنند که حوادثی که چندین دهه دور هستند، به نظر می رسد که از زندگی دیگر هستند، می توانند رویکرد Grass را دنبال کنند و از سرزمین مرگبار شکایت نمی کنند یک تغییر سبک سبک، همانطور که اخیرا در یک روزنامه به آن اشاره شد. با این حال، منابع به خروجی ادبی برنده جایزه نوبل به نظر می رسد مجبور. چگونه نقوش گذشته خود را به کارهای او راه پیدا کرد جالب است، اما به نظر بسیار اجباری است. با این وجود، خواندن کتاب همچنان هیجان انگیز است، حتی اگر سبک و تصاویر زبانی انتخاب شده واقعا قانع کننده نیستند. همانطور که از یک چمن بهتر است انتظار می رود و trefferendes.

مشاهده لینک اصلی
پرتو häuten der zwiebel (عنوان آلمانی) من به طور عمدی نسخه آلمانی را خریدم و خواندن سختی است، این مرد جملات طولانی را نوشت، اما من این کار را انجام دادم، زیرا این کار را با سبک نوشتاری انجام دادم، مهم نیست چقدر سخت است فرد امتحان می کند، چیزی در ترجمه گم می شود. اگر دوست دارید همینگوی، شما نیز گربه را دوست دارید. این کتاب نوعی زندگینامه است که از پایان خشم به زندگی بسیار کوتاهش در ارتش آلمان و موجود در اردوگاه های مختلف زندان، سرانجام پیدا کردن آزادی، مدرسه و والدینش که از دنیسگی فرار کرده بودند، آغاز شد. شرح خوبی از اروپا در اواخر دهه 40 و اوایل دهه 50 و تلاش او برای تبدیل شدن به یک هنرمند، به تاسف پدرش است. من کتاب را به شدت توصیه می کنم برای هر فردی که در هر سنی، به زبان انگلیسی یا آلمانی باشد

مشاهده لینک اصلی
بسیار معروف! خوب، هر دو گل سرخ خراشیده شده اند! یکی pažįstama paklausÄ-، که آیا آن یک کتاب در مورد pažinimÄ زندگی ... است (ESA ... اسووگه \"nų لایه برداری kažkokia نظریه محبوب در روانشناسی که بر طبق آن پس از لیف درخت لیف درخت ... žmogus باز می شود یکی دیگر از و است، بهتر کس دیگری ... pažįsta ...). آن باقی مانده است برای پاسخ به - بله، بله، با تمام انواع از زندگی susipažįsti Å¡ioje کتاب: ankÅ¡ta دوران کودکی، جاه طلبی های گزاف از اشتباه نظامی در نوجوانی، Å¡iurpiais iÅ¡gyvenimais در طول جنگ ... و سپس atslinkusia گناه، به طور مداوم graužanÄ من گرسنه هستم (غذا خوردن، ایجاد و دوست داشتن)، و غیره، و غیره چمن ادامه iÅ¡tikimas tirÅ¡tam سبک خود را، که آنقدر ثروتمند است که حتی kulinarinių Å¡edevrų قلقلک بینی بوی خواندن. neiÅ¡pasakytas لذت، به ویژه از خواندن نیاز به طور مداوم چرخش و قطب نمای اخلاقی خود را ... و حداقل خواسته برای توزیع همه چیز ... یک ... سیاه و سفید ....

مشاهده لینک اصلی
حتی زندگی خود را نمی توان به طور مستقیم گفت. نوشته شده ± ک. او این را به کار خود می نویسد، و آن را به صورت یک دسته از ارجاعات پر شده با منابع ارجاع می دهد. در این yã¼z öZellikl بهTenek به دام @ (مورد https: //www.goodreads.com/book/show/2 و ...) وKe و ماوس @ (https://www.goodreads.com/book/show/ 2 ...) بهتر است پس از رمان ها آن را بخوانید یا آن را کاملا درک نکنید. ادامه رمان من این داستان من است. ویژگی های مشخصی از فردی که چیزی برای گفتن مانند انیس باتور ندارد. کسب و کار من برای لحظه ای ناامید کننده است.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب در حال کندن پوست پیاز


 کتاب لودویگ فوئرباخ و ایدئولوژی آلمانی
 کتاب هنر بعد از 1960
 کتاب میان گذشته و آینده
 کتاب نخستین دموکراسی
 کتاب مانی پیامبر باغ های اشراق
 کتاب مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران